Cennettekı kabus Asırlara meydan okurcasına, dimdik ayakta duran yüksek dağların; ayak basmamış eteklerindeyim... Etrafı seyrediyorum.. Yerde pamuktan beyaz,sudan saf kar taneleri.... Yukarıda bütün parlaklığıyla ,yeryüzündeki renk cümbüşüne hayat veren, karların üzerinde içimi ısıtan güneş..Sola dönüyorum yemyeşil, envayi çeşit ağacın coştuğu orman.. Bülbüllerin aryalarına, guguk kuşlarının varyasyonlarına cırcır böcekleri ve ağaçkakanlar tempo tutuyor.. Beethoven’in 5. senfonisi halt etmiş! Ağaçların gölgesinde ceylanlarla dağ keçileri vals yaparken gökyüzünde kuğular zarafet içinde süzülüyorlar orman marşı eşliğinde. Derin bir nefes alıyorum.. Ormandaki bin bir çiçeğin kokusu, dağ havasının kendine has dokusu, çamların ferahlığı, oksijenin rahatlığı.. Bir nefes, ömrüme bin sene katıyor.. Arkamı dönüyorum... Maviyle yeşilin en göz alıcı tonları karşımda! Gurur ve kendine güven abidesi yüce dağ; mütevazılık ve huzurun sembolü denizle sarmaş dolaş, en mutlu çiftlere nispet yapıyor! Yunuslar, o inanılmaz tebessümlerinden ödün vermeden, en güzel figürleri sergileyerek dans ediyorlar; zarif balerinlere taş çıkartırcasına.. Dalgalar arka arkaya altın kumsalı okşarken, her bir dokunuş benim de içime işliyor.. Zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorum..
Sağıma bir de bakıyorum ki güneş batıyor; ama ne batma! Batarken öyle bir kızıllığa bürüyor ki gökyüzünü, dönüşüm muhteşem olacak dercesine... Hiç batmasın istiyorum, doyamıyorum kızıllığına! İçimi hüzün kaplayacak derken, arkamdan bir gülümseme işiyorum! Mehtap sevimli yüzüyle yükselirken, dalgalar da yakamoz raksına başlıyor.. Başımı kaldırınca en usta terziden çıkma ışıl ışıl bir atlas görüyorum.. Milyonlarca kandil dünyayı aydınlatıyor sanki. Samanyolu sonsuzluğa akıp gidiyor.. Kutup yıldızı her zamanki yerine demir atmış... Bücür Venüs, yanıp sönen yıldızlara kafa tutarcasına parıldıyor..Fezanın büyüsü beni sarmışken aniden bir göktaşı devr-i alem başlıyor arkasında dumanıyla kırmızı,mavi... Bana dilek tutmam için vakit vermek istercesine arşı bir uçtan bir uca kat ediyor. Ama ben hiç tereddüt etmiyorum! Sensiz cennet bana cehennem çünkü... Senin yanında olmayı diliyorum evrenin bütün güzelliklerini elimin tersiyle itercesine...
Göktaşı gözden kaybolurken ben de kan ter içinde uyanıyorum.. Yanımda sen varsın! Kabustan uyandığım için şükrediyorum.. Bir daha anlıyorum ki; rüyamdaki, muhteşem cennet; deniz, orman, dağ, gökyüzü, güneş... Hepsi zaten sensin!
İyi ki varsın bebeğim.. Sonsuza dek! |