[Ezqi]

Katharizm şeklinde bilinen, kimi kaynaklarda Katarcılık olarak da geçen kavram, Ortaçağ’da Fransa’nın Albi bölgesinde ortaya çıkmış olan bir tarikattır. Bu tarikat, 12. ve 13. yüzyıllarda Avrupa’nın batı bölgelerinde kalan ülkeler üzerinde oldukça etkili olmuştur.

“Kathar” kelimesi, sözcük anlamı olarak “arınmış” anlamına gelmektedir. Din tarihçileri içindeki bir grup ilim insanı, söz konusu olan Katharizm tarikatını Hristiyan tarikatlar kategorisi içine dahil etmeye çalışmışlarsa da, bu tarikat ve üyeleri kilise ile uyuşamayan ve reenkarnasyonu da kabul eden bir yapıya sahip olmuştur.


Zaman içinde gelişen olaylar sonucu, kilise ve krallıklar, Katharizm adına liderlik eden bazı önderleri yok etmeye çalışsalar da, 13. yüzyıla kadar bu anlamda herhangi bir başarı sağlanamamıştır. En nihayetinde Haçlı Ordusu, bu tarikatı 13. yüzyılda büyük bir yıkıma uğratmıştır. Söz konusu olaylar sırasında, yaklaşık 20.000 kişi katledilmiş, Kathar keşişler ise yakılmıştır. Yine aynı dönemde, Kathar öğreti ve inançlarını az sayıdaki Trubadur’lar sürdürmeye çalışmışlar; ancak bu öğretiler de Engizisyon mahkemeleri tarafından yasaklanmıştır.

13. yüzyıldan bu yanan unutulan Kathar öğretileri, 20. yüzyılda gün ışığına çıkarılmıştır. Dünyaca bilinen reenkarnasyon araştırmacısı, İngiliz psikiyatr Dr. Arthur Guirdham, bu tarikatı ve öğretilerini yeniden gündeme getirmiştir.

Ünlü bir Türk araştırmacı – yazar olan Mine G. Kırıkkanat, “Gülün Öteki Adı” ismini verdiği kitabında, ortak mülkiyeti savunmuş olan Şeyh Bedrettin’in, bu savunmalarının Kathar öğretisinden feyz aldığını ileri sürmektedir.

Katharizm İnançları

“Albigeois” olarak da isimlendirilen Katharlar, inanç bazında şu şekilde özetlenebilmektedirler:

* Nefsin terbiyesi, ruhun kurtuluş sürecini hızlandırmaktadır.
* Ruhun dünyevi anlamda bir kurtuluşa erişebilmesi için, çok sayıda bedenlenme yaşaması gerekmektedir.
* Dünya hayatında kötülükler görüldüğü için, farklı br cehennem aranmamaktadır. Yani cehennem, yaşanan dünya hayatıdır ve bu hayat şeytan (Satan) egemendir.
* Kötülüğün kaynağı olarak bedensel istekler ve maddi hırslar görülmektedir.
* Dünya hayatında ikilem (düalite) geçerlidir.
* Ruhun kurtulması, maddi bağlardan kopma yolu ile aranmalıdır.
* Mal ve mülk edinme kaygısı hoş karşılanmamakla beraber, bu noktada Hz. İsa ile paralel bir görüş baz alınmaktadır.
* Hz. İsa’nın tanrının oğlu olarak değil; herkes gibi bir ruh olduğu kabul edilir.
* Katolik inanç, boş inançlardan biri olarak kategorize edilmektedir.